مقالات

این مقاله به بررسی تأثیر مالچ‌پاشی با مواد نفتی بر کیفیت آب می‌پردازد. مالچ نفتی که از فرآورده‌های سنگین نفتی تشکیل شده است، ممکن است با ورود به منابع آبی باعث آلودگی آب به عناصر سنگین و هیدروکربن‌ها شود. در این تحقیق، نمونه‌های مالچ نفتی در بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت از مناطق مختلف استان خوزستان و همچنین نمونه‌ای از مالچ نفتی پالایشگاه آبادان در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که مالچ نفتی تأثیر معناداری بر افزایش آلودگی آب از نظر عناصر سنگین ندارد و میزان هیدروکربن‌های بررسی شده نیز کمتر از حد مجاز بود.

این مقاله به بررسی تأثیر مالچ پاشی نفتی بر پوشش گیاهی و خاک ماسه‌زارهای صمدآباد در شهرستان سرخس استان خراسان رضوی می‌پردازد. مالچ پاشی نفتی به عنوان یکی از روش‌های رایج برای تثبیت ماسه‌های روان در ایران استفاده می‌شود، اما تأثیرات آن بر پوشش گیاهی و خاک کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. در این پژوهش، نمونه‌برداری از پوشش گیاهی و خاک در دو منطقه تحت مالچ پاشی و شاهد انجام شد. نتایج نشان داد که اگرچه درصد پوشش تاجی کل و تراکم گونه‌های غالب مانند Astragalus squarosus و Convolvolus hamadae در منطقه مالچ پاشی تفاوت معنی‌داری با منطقه شاهد نداشت، اما حجم کل و حجم زنده گیاهان در منطقه مالچ پاشی به طور معنی‌داری افزایش یافته است. همچنین، میزان ماده آلی خاک در عمق ۲۰-۸۰ سانتی‌متری در منطقه مالچ پاشی به طور معنی‌داری بیشتر از منطقه شاهد بود. این نتایج نشان می‌دهد که مالچ نفتی می‌تواند شرایط بهتری برای رشد گیاهان فراهم کند و باعث افزایش ماده آلی خاک شود.

مالچ پاشی به عنوان یک روش مؤثر برای تثبیت تپه‌های ماسه‌ای و کمک به موفقیت پروژه‌های نهال‌کاری و بیابان‌زدایی شناخته می‌شود. مالچ نفتی با افزودن مواد معدنی به خاک، کیفیت آن را بهبود می‌بخشد و با ایجاد حفره‌های بیشتر در خاک، نفوذپذیری و جذب آب را افزایش می‌دهد. این روش همچنین باعث حفظ رطوبت خاک شده و از تبخیر سریع آب جلوگیری می‌کند. مالچ نفتی با ایجاد یک لایه چسبنده روی خاک، حرکت تپه‌های ماسه‌ای را متوقف کرده و شرایط را برای رشد گیاهان فراهم می‌کند. علاوه بر این، مالچ پاشی دمای خاک را تثبیت کرده و از یخ‌زدگی دانه‌های گیاهان در زمستان جلوگیری می‌کند. این مقاله به بررسی تأثیرات مثبت مالچ نفتی بر کیفیت خاک، رشد گیاهان و تثبیت شن‌های روان

این مقاله به مقایسه تأثیر استفاده از مواد جاذب رطوبت و مالچ‌های غیر نفتی با مالچ‌های نفتی بر جوانه‌زنی گیاهان و تثبیت شن‌های روان می‌پردازد. در مناطق بیابانی ایران، خشکی و شرایط سخت محیطی باعث شده است که استفاده از مالچ‌های نفتی به عنوان یک روش متداول برای تثبیت شن‌های روان مورد استفاده قرار گیرد، هرچند این روش با انتقاداتی همراه بوده است.

شماره نوامبر ۱۹۷۹ نشنال جئوگرافیک به بررسی بیابان‌ها، تغییرات اقلیمی، اکوسیستم‌های منحصربه‌فرد و چالش‌های محیط‌زیستی می‌پردازد. این شماره همچنین شامل مقالاتی درباره فرهنگ‌های بومی، حیات‌وحش و اکتشافات علمی است.

این پژوهش به بررسی تأثیر درازمدت مالچ نفتی بر شاخص‌های تنوع زیستی ماکروفون خاک و پوشش گیاهی در منطقه جاسک پرداخته است. نتایج نشان می‌دهد که مالچ نفتی باعث افزایش غنا و تنوع ماکروفون خاک شده است، اما تأثیر قابل توجهی بر تنوع پوشش گیاهی پس از ۱۰ تا ۱۴ سال نداشته است.

این مطالعه به بررسی اثرات استفاده از مالچ نفتی در تثبیت تپه‌های شنی و احتمال آلودگی خاک توسط هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای (PAHs) پرداخته است. مالچ نفتی که از باقیمانده‌های سنگین نفت تولید می‌شود، به‌طور گسترده‌ای در ایران برای مقابله با بیابان‌زایی استفاده شده است. در این تحقیق، نمونه‌های خاک از مناطق مختلف در سه استان خوزستان، کرمان و سیستان جمع‌آوری شد و میزان PAHs در خاک‌های زیر لایه مالچ و خاک‌های شاهد (بدون مالچ) اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که میزان PAHs و به ویژه بنزو پیرن (BaP) در خاک‌های زیر لایه مالچ کمتر از حد مجاز استانداردهای ملی است. همچنین، نفوذ این ترکیبات به عمق خاک بسیار کم بوده و پس از سال‌ها به 1/40 مقدار اولیه کاهش یافته است. بنابراین، مالچ نفتی و خاک‌های آلوده شده توسط آن به عنوان مواد ایمن در نظر گرفته می‌شوند.