مقالات

بررسی اثر مالچ نفتی روی جوانه زنی بذر و استقرار نهال و قلمه همواره یکی از سوالاتی است که استفاده از مالچ نفتی به دنبال داشته است. هدف این تحقیق بررسی میزان کارایی پلیمر پلی لاتیس در جوانه زنی بذر و استقرار گیاهان و مقایسه آن با مالچ نفتی بود. بدین منظور طرح در دو فاز گلخانه ای و صحرایی انجام شد. در بخش آزمایش¬های گلخانه ای، اثر این پلیمر در مقایسه با مالچ نفتی در جوانه زنی و استقرار بذر تاغ در قالب یک طرح کاملا تصادفی با چهار تیمار (مالچ نفتی, محلول پلی لاتیس با آب, مخلوط پلی لاتیس - شن و شاهد) در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت. سه هفته بعد از کاشت, کمترین میزان سبز شدن مربوط به تیمار مخلوط پلی لاتیس - شن (دوغ آب به ضخامت 2 تا 3 میلیمتر) و بیشینه تعداد سبز شدن مربوط به تیمار مالچ نفتی بود. در عين حال ، اثر پلي¬لاتيس در آزمـايش ميـداني اخـتلاف معني¬داري با مالچ نفتي در استقرار نهال و قلمه كاشته شده نشـان نــداد در حـاليكــه نتـايج ميـانگين صـفات مــورد اندازه¬گيري نشان مي¬دهد كه درصد استقرار نهال و قلمه به طور قابل ملاحظه¬اي در تيمـار مـالچ نفتـي بـالاتر از بقيـه تيمارها مي¬باشد كه علت آن را ميتـوان بـه تثبيـت بهتـر عرصه توسط مالچ نفتي نسبت داد .

این مقاله به بررسی تأثیر مالچ‌پاشی با مواد نفتی بر کیفیت آب می‌پردازد. مالچ نفتی که از فرآورده‌های سنگین نفتی تشکیل شده است، ممکن است با ورود به منابع آبی باعث آلودگی آب به عناصر سنگین و هیدروکربن‌ها شود. در این تحقیق، نمونه‌های مالچ نفتی در بازه‌های زمانی کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت از مناطق مختلف استان خوزستان و همچنین نمونه‌ای از مالچ نفتی پالایشگاه آبادان در شرایط آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که مالچ نفتی تأثیر معناداری بر افزایش آلودگی آب از نظر عناصر سنگین ندارد و میزان هیدروکربن‌های بررسی شده نیز کمتر از حد مجاز بود.

این مقاله به بررسی تأثیر مالچ پاشی نفتی بر پوشش گیاهی و خاک ماسه‌زارهای صمدآباد در شهرستان سرخس استان خراسان رضوی می‌پردازد. مالچ پاشی نفتی به عنوان یکی از روش‌های رایج برای تثبیت ماسه‌های روان در ایران استفاده می‌شود، اما تأثیرات آن بر پوشش گیاهی و خاک کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. در این پژوهش، نمونه‌برداری از پوشش گیاهی و خاک در دو منطقه تحت مالچ پاشی و شاهد انجام شد. نتایج نشان داد که اگرچه درصد پوشش تاجی کل و تراکم گونه‌های غالب مانند Astragalus squarosus و Convolvolus hamadae در منطقه مالچ پاشی تفاوت معنی‌داری با منطقه شاهد نداشت، اما حجم کل و حجم زنده گیاهان در منطقه مالچ پاشی به طور معنی‌داری افزایش یافته است. همچنین، میزان ماده آلی خاک در عمق ۲۰-۸۰ سانتی‌متری در منطقه مالچ پاشی به طور معنی‌داری بیشتر از منطقه شاهد بود. این نتایج نشان می‌دهد که مالچ نفتی می‌تواند شرایط بهتری برای رشد گیاهان فراهم کند و باعث افزایش ماده آلی خاک شود.

مالچ پاشی به عنوان یک روش مؤثر برای تثبیت تپه‌های ماسه‌ای و کمک به موفقیت پروژه‌های نهال‌کاری و بیابان‌زدایی شناخته می‌شود. مالچ نفتی با افزودن مواد معدنی به خاک، کیفیت آن را بهبود می‌بخشد و با ایجاد حفره‌های بیشتر در خاک، نفوذپذیری و جذب آب را افزایش می‌دهد. این روش همچنین باعث حفظ رطوبت خاک شده و از تبخیر سریع آب جلوگیری می‌کند. مالچ نفتی با ایجاد یک لایه چسبنده روی خاک، حرکت تپه‌های ماسه‌ای را متوقف کرده و شرایط را برای رشد گیاهان فراهم می‌کند. علاوه بر این، مالچ پاشی دمای خاک را تثبیت کرده و از یخ‌زدگی دانه‌های گیاهان در زمستان جلوگیری می‌کند. این مقاله به بررسی تأثیرات مثبت مالچ نفتی بر کیفیت خاک، رشد گیاهان و تثبیت شن‌های روان

این مقاله به مقایسه تأثیر استفاده از مواد جاذب رطوبت و مالچ‌های غیر نفتی با مالچ‌های نفتی بر جوانه‌زنی گیاهان و تثبیت شن‌های روان می‌پردازد. در مناطق بیابانی ایران، خشکی و شرایط سخت محیطی باعث شده است که استفاده از مالچ‌های نفتی به عنوان یک روش متداول برای تثبیت شن‌های روان مورد استفاده قرار گیرد، هرچند این روش با انتقاداتی همراه بوده است.

شماره نوامبر ۱۹۷۹ نشنال جئوگرافیک به بررسی بیابان‌ها، تغییرات اقلیمی، اکوسیستم‌های منحصربه‌فرد و چالش‌های محیط‌زیستی می‌پردازد. این شماره همچنین شامل مقالاتی درباره فرهنگ‌های بومی، حیات‌وحش و اکتشافات علمی است.

این پژوهش به بررسی تأثیر درازمدت مالچ نفتی بر شاخص‌های تنوع زیستی ماکروفون خاک و پوشش گیاهی در منطقه جاسک پرداخته است. نتایج نشان می‌دهد که مالچ نفتی باعث افزایش غنا و تنوع ماکروفون خاک شده است، اما تأثیر قابل توجهی بر تنوع پوشش گیاهی پس از ۱۰ تا ۱۴ سال نداشته است.

این مطالعه به بررسی اثرات استفاده از مالچ نفتی در تثبیت تپه‌های شنی و احتمال آلودگی خاک توسط هیدروکربن‌های آروماتیک چندحلقه‌ای (PAHs) پرداخته است. مالچ نفتی که از باقیمانده‌های سنگین نفت تولید می‌شود، به‌طور گسترده‌ای در ایران برای مقابله با بیابان‌زایی استفاده شده است. در این تحقیق، نمونه‌های خاک از مناطق مختلف در سه استان خوزستان، کرمان و سیستان جمع‌آوری شد و میزان PAHs در خاک‌های زیر لایه مالچ و خاک‌های شاهد (بدون مالچ) اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که میزان PAHs و به ویژه بنزو پیرن (BaP) در خاک‌های زیر لایه مالچ کمتر از حد مجاز استانداردهای ملی است. همچنین، نفوذ این ترکیبات به عمق خاک بسیار کم بوده و پس از سال‌ها به 1/40 مقدار اولیه کاهش یافته است. بنابراین، مالچ نفتی و خاک‌های آلوده شده توسط آن به عنوان مواد ایمن در نظر گرفته می‌شوند.

در مقاله حاضر، تاثير تغييرات درجه نفوذ و دما بر روي مشخصات عملكردي قيرها مورد بررسي تجربي قـرار گرفـت. در ايـن راسـتا اطمينان حاصل شد كه قيرها از يك ماده اوليه و يك فرايند اكسيداسيون ثابت و در زمان هاي مختلف از راكتور برداشت شـده باشـند تا نوع ماده اوليه تاثيري بر روي نتايج آزمون نداشته باشد. آزمايش ها بر روي قير با درجـه نفوذهـاي مختلـف 35 و 40 و 50 و 55و 60 (دهم ميليمتر) انجام گرفتند. تاثير تغييرات درجه نفوذ و دمـا بـر روي پارامترهـاي مختلـف كيفـي قيـر از جملـه مشخصـات قيـر در دماهای بالا و متوسط، پس از پيرشدگي اوليه و پيرشدگي